Яаж зүгээр байхав...

Дэлхийг тойрсон санхүүгийн хямрал Монгол дээгүүр гарахдаа "Хүүе ээ, би үүгээр өнгөрөөгүй юмсан, хэн ийм болгочхов оо" гэдэг онигоо моодонд ороод байгаа энэ үед, би яаж дуугүй байх вэ, бас л хямралын талаар бичихээр шийдлээ. Аль 2008 оны 8, 9 сараас АНУ-д дуу дуугаа авалцан дампуурал нүүрлэж эхэлсэн үеэс л бусад орнууд эдийн засаг, санхүүгийн зах зээлээ хамгаалах бодлого боловсруулж эхэлсэн бол Монгол улсын хувьд ёстой л нөгөө өнгөрсөн борооны дараа цув нөмрөв гээч нь болж байх юм. Мундаг санхүү, эдийн засагчид нь ТВ-ээр бөөн онол яриад л, түүнийг нь жирийн ард иргэд ангайж хүлээж аваад л... Хөөрхий энгийн ард тэр үг хэллэгүүдийг чинь яаж ч ойлгох юм билээ, инфляц дифляц гэдэг 2 үгэнд л эмээ өвөө нар бол ухаан алдаад унаж байгаа шүү дээ.

УИХ-ын гишүүд ч гэсэн их хөөрхөн, хэдэн санхүү, эдийн засгийн үг хэллэг цээжилчихсэн, тэрийгээ сэтгүүлчдэд тоть шиг давтаад л... Үнэхээр санхүү эдийн засгийн мэргэжилтэй хүн нь тэдэн дотроо хэд билээ. Эвий эвий, миний эх орон, ард түмэн, төрийн тэргүүн, УИХ минь.

Замбараагүй хэтэрчихсэн төсвөө тодотгох гэж хөгийн санаанууд оруулж ирнэ. Өөрсдийнхөө цалинг 30-40% бууруулчих гэхээр өргөгддөггүй гар нь бусад хүмүүсийг хална, татвар төлөөсийг нэмэгдүүлнэ, жирийн ард иргэдийн ар нуруун дээрх ачааг нэмэгдүүлэх болохоор дуртай нь аргагүй өргөгддөгийг юу ч гэхэв. За тэгээд хямрал гэдгийг далимдуулж хэдэн бор цаас илүү “идэх” гэсэн улс төрчдийн нүд гялалзаад, шүлс нь асгараад, үнэн инээдтэй. Хоёр толгойн гэрээ гээд л өдөр шөнөгүй маргаад зөвшилцлийг эс олов гээч болох.

Үнэнээ хэлэхэд зарим үед ийм нийгэмд, ийм төрөөр удирдуулаад, ангайгаад явах ч гэж дээ гэж гутрах үе байдаг л юм. Нэгэн монгол хүн болж төрснийх, ёстой л нөгөө тэнэг монгол зангаараа “зурсан зураг нь энэ юм байлгүй дээ” гэж ирээд л нэг их санаа алдан сууна.

Галзуурахад ганц хуруу

Галзуурахад ганц хуруу дутуу байна шүү. Ажил ихтэй, блог-оо байтугай, өөрийгөө анхаарч санаа тавихаа болихнээ. Хумс хуруу, үс зүс гундаж гандаад хэцүүдэж байна шүү. Найз нөхдөөсөө сүүлдээ тасраад, бүр л зожигроод байна уу даа. Хүний амьдрал нэг бодлын үнэн уйтгартай, өдөр болгон хийдэгээ хийгээд л, унтаад л, сэрээд л, идээд л... Тэгсэн хэрнээ тун богинхон.
Төрлөө, сургууль дүүргэлээ, ажилд орлоо, хүнтэй гэрлэлээ, хүүхэдтэй боллоо, хүн нас барлаа, амжилтанд хүрлээ... эдгээр нь бол хүний амьдралд болдог сэтгэл хөдлөлүүдийн голч, байх ёстой л үйл явдлууд. Харин эдгээр дээр нэмж хачирлахыг хүн өөрөө л хийхгүй бол аяандаа болно доо гээд хүлээгээд байвал, хүлээсээр байгаад л үхэх байх. Тэгхээр хэдийн би өөрөө дандаа тэгж чаддаггүй ч бусад залуусдаа уриалж байна. Нэг ч гэсэн өдрийг уур уцааргүй, инээд хөөртэй, баяр баясалтай, хайр дурлалаар дүүрэн өнгрөөгөөч ээ гэж. Тэгхээр л шоудана гэж битгий буруу ойлгоорой. Найз нөхөдтэйгөө салхинд гарах, юрьж суух, хэн нэгэн нь ядарч яваа бол тав таван мянгыг цуглуулаад нэг удаад өгчих л дөө. Их мөнгө биш ч гэлээ, хүний сэтгэл шүү дээ. Хайртай залуу, бүсгүйтэйгээ нэг гараад гараа бариад алха. Чиний бодоогүй, хүлээж байгаагүй сайхан сэтгэгдэл, мэдрэмж тэрнээс, хамгийн энгийн юмнаас л төрнө шүү дээ. Бие биенээ хайрлаа гэж хэ хэ :)

ESPRIT буюу Монгол сэтгэлгээ

Өчигдөр баяр болох гэж байгаа мөн бас бус шалтгаанаар дэлгүүр хэслээ. Наран-ийн төв дэлгүүрт орвол алдарт ESPRIT брэнд 10-50% хямдрал зарлажээ. За ашгүй гээд найздаа тэндээс бэлэг авч өгнө гээд орлоо. Анх нээгдэхдээ давж дийлшгүй үнэтэй байсан одоо яагаа бол гэж бодон явж орлоо. Харсан цамц, футболка гэх мэт жижиг бараанууд хямдарсан байх.

Гэтэл хараад байтал яг үнэн хэрэгтээ яасан байсан гэж бодож байна? Хямдарсан барааныхаа шошгон дээр хуучин үнэ дээр нь шинэ үнэ наагаад тэгээд хажууханд нь хямдарсан хувиа наачихжээ. Ёстой л нөгөө Монгол сэтгэлгээ гээч нь байхдаа. Нэг тийм шошгоноос нь үнийг нь хуулж аваад харлаа. Хуучин үнэ нь 39,900 байсныг 44,900₮ болгон тавиад хажууд нь 30% хямдрах юм наажээ. Жинхэнэ үзүүлж байгаа хямдрал ойролцоогоор 20% гэсэн үг. Нарангийн маркетинг, борлуулатийн менежерүүд гэж усан тэнэг хүмүүс байдаг гэж үү. Хүн тэрнийг нь мэдэхгүй гэж тооцоолсон уу, мэдсэн ч яахав дээ. гэж бодсон уу. Ха ха ха. Ёстой хөх инээд хүрсэн гэж. Мэдээж худалдагчаас асуувал "Мээдкү" гээд тэнэг царайлаад зогсоно гэдэг ойлгомжтой. Дургүй хүрсэндээ өөртөө таалагдсан футболкаа л авчихлаа. Тэртээ тэргүй хямдрал гэж инээдтэй юм байсан байгаагүй ялгаагүй байсан.
Жинхэнэ хямдрал гэдгийг тэр барууны орнуудад нь очуулж үзүүлэх юмсан даа. Зөвхөн Наран ч биш, Номин, БСБ гээл бүх газар очиход сүрхий том том хямдрал гэж зарлачихад үнэн хэрэгдээрээ нэмж тавьсан үнэнээсээ эд тэдэн хувь гээд зогсож байх нь үнэн хөөрхийлөлтэй. Эвий миний Монголын ард түмэн... Эсвэл өдийг хуртэл "ингэж арай ч хууран мэхлэхгүй байлгүй" гэж гэнэнээр итгэсээр ирсэн нь миний буруу байж дээ...

Эвий муу блог мину

Энэ муу блог гээч амьтаныг сүүлийн үед бүүр гаргуунд нь гаргажээ. Ажил - гэр - ажил гэсэн жим гаргасаар нилээд хэдэн сар боллоо. Сүүлийн үед бүр найз нөхөдтэйгөө ч уулзалдахаа байгаад зожгирч гүйцлээ, яанаа та минь ээ? Ингэж ажлын морь ч болох гэж дэ, ажил амралтаа зохицуулаж чадахгүй байгаа нь миний буруу юу, ажлаар булаад байгаа даргадаа гомдох уу хэ хэ хэ.
Санхүүгийн ажил хийдэг болсноосоо хойш нилээд их эргүүтэж байнаа би. Угийн яг санхүүч, ня-бо гэдэг мэргэжлийг нь эзэмшээгүй юм болхоороо нилээд будилж балайрна. Мэдэх мэдэхгүй юм их гарч заримдаа шантрах үе ч гарах юм. Гэхдээ сайн хамт олонтой тулдаа асууж, гуйж, загнаж байгаад тухай үед нь ойлгохчоо аядах юм. Мэдээж анх ажил авч байснаа бодход яахав санхүү гэдэг юм юу билээ гэдэг л болж, гэхдээ мэдээж ёстой болоогүй, шал түүхий, ногооноороо байна даа. Санхүү мэргэжилтэй найз нөхөд, хамт олны буяанд болж л байна. Гэхдээ хэзээ нэг "Аа тийм тийм, энэ чинь тэгдэг юм" гээд ам бардам сууж байх юм бол доо. Мөрөөдхөд мөнгө төлөхгүй гэж... За нэг хагас дутуу мэддэг юмаа хийх гэж ядсан хүн нэг ширхэг сууж байна даа. Та бүхнийхээ ажил мөн амжилт хүсье!