Инээх чинь хүртэл жаргал

Ухаалаг яриаг чинь сонсож татагдсан
Унтан гиюүрсэн сэтгэл минь нойрноос сэрж
Багтаж ядан зүрх минь цохилсон
Балчирхан охин шиг би чинь чамдаа дурлаж

Уулзалт болгон аялгуу дуу болж
Үгс нь үгүй ч сэтгэлд минь хүрсэн
Инээх чинь хүртэл жаргал авчирч
Элдвийг бодолгүй чамд би эрхлэх юм

Гүнээс гүн нуур шиг нүдэнд чинь живж
Гуйлган байж чамаараа үнсүүлэхсэн
Санан гуниглах нь хүртэл жаргал болж
Сэтгэл зүрх минь өдөр бүр чамайгаа л гэх юм

Гутранги бодол

Зүрх сэтгэл гэдэг үгнээс залхаж байна
Заавал ингэж нэрлэх хэрэгтэй гэж үү
Хайр дурлал гэхээс уур хүрж байна
Хоосон юмыг нэрлэх ёстой юм уу
Харж, барьж амталж болохгүй зүйлд
Худал нэр зүүх хэрэггүй биш үү
Үзэн ядаж байна би энэ төөрөгдөлийг
Уйдаж байна би энэ бүх худал хуурмагаас

Гуйлгачин шиг хүнээс сэтгэл гуйгаад
Ядуу юм шиг гуниж гутраад
Хайраар дүүрэн зүрхээрээ баярлаад
Харин би баян хүн шиг байх ёстой биш үү

Ойлгох юм алга болжээ
Ойр зуурханыг л эргэх болжээ
Сохор хүн шиг л би тэмтэчээд
Саруулхан шөнө ч юм харахаа больжээ

Хоёр нүд, хоёр чихэндээ итгэхгүй
Ганцхан зүрхэндээ найдаад
Мөрөөдөлдөө умбаж яваа би
Хэзээ л нэг бүдрэн сөгдөж
Харууслын далайд живэх бол
Тэр цагт би өөрийгээ зүхэж
Тэнэгтээ гайхаж хоцроно
Урагшаа нисэж байсан хүсэл минь
Ургаа мод шиг хөшиж орхино
Тэглээ ч гэлээ амьдрал зогсохгүй
Ташуурдсаар л намайг аваад одно
Гаднаа инээж баясаж л амьдрана
Дотроо хөшиж үхэжээд унтарсан байна
Дулаацуулж гэрэлтүүлэх нараа би
Дахиад хайж эхлэх болно
Харин ахин үхэхгүй гэх баталгааг
Хайр сэтгэлдээ би өгч чадахгүй

Урсан хөврөх он жилүүдийн уртад
Унтарж асасаар л миний зүрх сэтгэл
Уйтгарт амьдралийг туулах байх
Үхэх цагт харин намайг
Үлгэрийн юм шиг байлаа гэж
Магтах болов уу сэтгэл минь
Үхлүүт явсаар байгаад
Үхлээ дээ гэж гашуудах болов уу хайр минь

Чамд өгөх бодрол

Хүмүүний амьдрал иймээс хойш
Хэн нэгнийг гомдоочихоод
Тарчлан шаналах хэрэггүй ээ
Тааж зөгнөөгүй эргэлтийг бодож
Тайвширж харин уйл

Давс амтагдсан нулимстай чинь
Харуусал бүр чинь гараг
Дахиж харин алдалгүйгээр
Хайрт түүнтэйгээ учираг

Сэтгэл зүрх үхдэггүй юм
Санаандгүй байтал харин
Сайхан хайртай учирдаг юм
Сааталгүй харин тэр үе хүртэл
Санаандаа багтаагаад хүлээгээрэй

Ганцхан өгөх хайраа чи
Нандигнан хадгал даа түүндээ
Гашуудах зүйлгүйгээр чи
Нартын жаргалыг өг дөө хайртдаа

Ц.Хулан : Гунигаа тайлтал нэг үнсэлдэхсэн

Хүнийх болоод явчих нь бас л амархан байна даа
Энэ сарны дор яг л энэ газраа
Эргээд уулзах нь худлаа л байх даа
Бурхадын уран зураг мэт гоё цагаан үүл
Бусдын нутагт очоод бороо болоод асгана даа
Элсэн дээр тогтсон хос мөрний хонхорхойд
Эндхийн бороо орж дусаал тогтооно доо

Хэд гурван гүрвэл үүгээр гүйлдэж
Хээрийн соньхон худагнаас цангаа тайлна даа
Хармагийн бутны жимс ганц нэгээр унахдаа
Хайртай чиний минь цамцан дээр улаан толбоор үлдэнэ дээ

Одлог тэнгэрийн дор нойргүй хонож
Онцгой долоон бурханыг үдшийн үдэш зүсэлж
Үүр цайхыг үзэн бороонд норж явсан чинь
Үлгэр шиг санагдах цаг тийм ч холгүй байна даа...

Амраг минь
Алсаас чамдаа хундага өргөе
Хуучин уулздаг цэцэрлэгтээ ирье
Хуурай газрыг нортол уйлъя
Хулан гэдэг цэцэг эндээс лав ургана
Тэр цэцгийг чи минь тасдаж аваад
Энгэртээ зүүж гэртээ хариарай
Эхнэр чинь асуувал битгий хэлээрэй
Элгэндээ чимээгүй тэвэрч
Цэцгийн зулай дээр үнсээрэй...

Гуйж мөргөөд ч болов бурхан танаас хүсье
Гунигаа тайлтал нэг үнсэлдэхсэн
Гудамжинд өдрөөр эсвэл шөнө дөлөөр...
Гудайх оддын дор өвс ногоон дээр...
Хоёулханаа орон дотроо...
Хотол үймсэн европын гудамжнаа
Хонгор найз элбэгтэй Парижийн буудалд
Алтан говийн элсэн дээр
Америкийн шигүү хороололд...
Дэлхийн хаана ч гэсэн
Дээр доороо орон үнсэлдэж л буй
Лал, Христос, Буддын уншлага дор
Ламбада бүжгийн янаг аялгуун дор
Шалба норсон борооны бүлээн цутгалан дор
Шаахай болоод даашинзгүй, уруулын будаггүй
Үнсэлдэхсэн ...

Олдошгүй үхэшгүй хайртай амрагаа
Ороонго мод адил тэврээд
Родены баримал мэт хоёулаа
Мөнхийн мөнхөд үлдэхсэн

Би түүнтэй байхад

Би түүнтэй байхад
Бэтгэрж санасан сэтгэл минь дэвтдэг
Би түүнийг үгүйд
Бачуурж санаашран гиюүрдэг

Би түүнгүйгээр нэг ч алхам хийдэггүй
Тэгсэн хэрнээ би үзэн яддаг
Тэгсэн хэрнээ би хайрладаг
Би түүнтэй байхад жаргалтай бас зовлонтой

Харанхуй шөнө тэр нар болж гийдэг
Нүдийг минь сохортол гэрэлтдэг
Өдөр болхоор сар болж манддаг
Нарны гэрэлд тэр нь жулддаг

Инээж, уйлуулж намайг зовоодог
Илэн таалж, урж тасдаж цочоодог
Гэхдээ би түүнийх
Гэхдээ тэр минийх
Бусад нь надад хамаагүй